Ο Μπερτ αγαπάει το δροσερό χορτάρι, τις βόλτες και το ηλιοβασίλεμα. Αγαπάει τους φίλους του και το κρυφτό.
Εκείνη τη μέρα ο Μπερτ δεν βγήκε από τον στάβλο. Δεν μιλούσε με κανένα γιατί συνέβη κάτι τρομερό.
Έχασε τη φωνή του! Είχε χωθεί μέσα στο χορτάρι;
Μήπως είχε βουτήξει μέσα στις λάσπες; Θα καταφέρει να τη βρει;
Εκείνη τη μέρα ο Μπερτ δεν βγήκε από τον στάβλο. Δεν μιλούσε με κανένα γιατί συνέβη κάτι τρομερό.
Έχασε τη φωνή του! Είχε χωθεί μέσα στο χορτάρι;
Μήπως είχε βουτήξει μέσα στις λάσπες; Θα καταφέρει να τη βρει;
Στο δεύτερο βιβλίο της σειράς “Σε καταλαβαίνω” η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου με ήρωα τον Μπερτ και τους φίλους του βάζει μπροστά από τον φακό του τηλεσκοπίου της τα λόγια τα βαριά, τα προσβλητικά, εκείνα που μας πικραίνουν, μας στενοχωρούν και μας προκαλούν ψυχική πίεση και συναισθηματικό στρες, που μπορεί να φτάσει μέχρι την απώλεια φωνής. Μια απώλεια φωνής που ασφαλώς συμβολίζει την έλλειψη επικοινωνίας και διάθεσης για επικοινωνία με τους άλλους.
Μια παιχνιδιάρικη ιστορία για τον εκφοβισμό, την αυτοεκτίμηση και τη δύναμη της φιλίας.
Μια παιχνιδιάρικη ιστορία για τον εκφοβισμό, την αυτοεκτίμηση και τη δύναμη της φιλίας.


0 comments:
Δημοσίευση σχολίου