Η Φρίντα Κάλο, που γεννήθηκε σαν σήμερα στις 6 Ιουλίου του 1907, στη σύντομη ζωή της είχε πολλά προβλήματα με την υγεία της και πέρασε μεγάλο διάστημα καθηλωμένη στο κρεβάτι.
Τότε, της έκανε ένα δώρο ο Ισάμου Νογκούτσι, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο παθιασμένους, αν και σύντομους, έρωτες της ζωής της.
Γνωρίστηκαν στο Μεξικό στα μέσα της δεκαετίας του 1930, περίπου το 1935-1936, όταν ο Νογκούτσι είχε ταξιδέψει εκεί για δουλειά.
Είχαν μια βαθιά, σχεδόν πνευματική σύνδεση, καθώς και οι δύο ένιωθαν «ξένοι», η Φρίντα είχε Γερμανό πατέρα και Μεξικανή μητέρα και ο Ισάμου είχε Ιάπωνα πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα
Η Φρίντα ήθελε να εκδικηθεί τον Ντιέγκο Ριβέρα για τις δικές του απιστίες και έτσι οι δυο τους συναντιόντουσαν κρυφά σε αγορές και διαμερίσματα
Ο Ντιέγκο Ριβέρα που συνήθως ανεχόταν τις σχέσεις της Φρίντα με γυναίκες, εξοργιζόταν με τους άνδρες εραστές της. Λέγεται πως όταν ανακάλυψε τη σχέση τους, κυνήγησε τον Noguchi με όπλο, ο οποίος Noguchi αναγκάστηκε να δραπετεύσει από το παράθυρο, σκαρφαλώνοντας σε μια πορτοκαλιά.
Παρά το βίαιο τέλος του ειδυλλίου τους, παρέμειναν δύο καλοί φίλοι.
Παρά το βίαιο τέλος του ειδυλλίου τους, παρέμειναν δύο καλοί φίλοι.
Όταν η Φρίντα ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι λόγω των πολλαπλών χειρουργείων της, ο Ισάμου Νογκούτσι της έκανε δώρο μια συλλογή από αληθινές, αποξηραμένες πεταλούδες μέσα σε κάδρο.
Η Φρίντα ζήτησε να καρφωθεί αυτό το κάδρο στον ουρανό του κρεβατιού της, ακριβώς δίπλα στον καθρέφτη που είχε τοποθετήσει η μητέρα της. Έτσι, όταν ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα και δεν μπορούσε να κινηθεί, κοιτούσε τις πεταλούδες του Ισάμου και ταξίδευε μακριά από τον πόνο.
H ποιήτρια και τραγουδίστρια Patti Smith, όταν επισκέφθηκε το σπίτι της Φρίντα, που πλέον είναι μουσείο, συγκινήθηκε και έγραψε το παρακάτω ποίημα:
Noguchi’s Butterflies
I can not walk
I can not see
Further than what
Is in front of me
I lay on my back
yet I do not cry
Transported in space by the butterflies.
Above my bed
Another sky
With the wings you sent
Within my sight
All pain dissolves
In another light
Transported thru
Time
By the butterfly
I can not walk
I can not see
Further than what
Is in front of me
I lay on my back
yet I do not cry
Transported in space by the butterflies.
Above my bed
Another sky
With the wings you sent
Within my sight
All pain dissolves
In another light
Transported thru
Time
By the butterfly
Δεν μπορώ να περπατήσω.
Δεν μπορώ να δω
πιο μακριά από αυτό
που βρίσκεται μπροστά μου.
Ξαπλώνω ανάσκελα, κι όμως δεν κλαίω.
Ταξιδεύω στο διάστημα μέσα από τις πεταλούδες.
Πάνω από το κρεβάτι μου,
ένας άλλος ουρανός.
Με τα φτερά που μου έστειλες
μέσα στην όρασή μου,
όλος ο πόνος διαλύεται
σε ένα άλλο φως.
Ταξιδεύω μέσα
στον χρόνο
από την πεταλούδα.
Δεν μπορώ να δω
πιο μακριά από αυτό
που βρίσκεται μπροστά μου.
Ξαπλώνω ανάσκελα, κι όμως δεν κλαίω.
Ταξιδεύω στο διάστημα μέσα από τις πεταλούδες.
Πάνω από το κρεβάτι μου,
ένας άλλος ουρανός.
Με τα φτερά που μου έστειλες
μέσα στην όρασή μου,
όλος ο πόνος διαλύεται
σε ένα άλλο φως.
Ταξιδεύω μέσα
στον χρόνο
από την πεταλούδα.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου